Was ist das

Justwalkabout ist ein Touristikportal für die Touristikliebhaber, für Menschen, welche aktive Erholung bevorzugen und für alle, die sich darauf freuen, neue Plätze auf der Erde zu entdecken. Es ist auch eine Navigation in touristischer Form für Dein Telefongerät, dank welcher, Du noch Geld verdienen kannst.

Mehr ansehen

Wie funktioniert das

Das Portal stellt Touristikrouten aus verschiedenen Regionen mit verschiedenem. Zum beliebigen Zeitpunkt kannst Du kostenpflichtig Routen herunterladen, welche durch andere Touristikliebhaber verfügbar gemacht wurden.

Mehr ansehen

Für Dich

Für die ersten Nutzer haben wir Geschenke in Form von touristischen Gadgets vorbereitet.
Hab uns gern auf Facebook – jede 10 Route bekommst Du kostenfrei.

Mehr ansehen

Szlak rowerowy doliną Kosarzewki

Routenschwierigkeitsgrad: normal
Streckenlänge: 30 km

Hinzugefügt: gwojcikowski

Bewertung:

Verkauft: 0

Kaufen Route

Szlak ma 29 km (z trasami bocznymi 30 km). Prowadzi po terenie powiatu lubelskiego przez gminy Strzyżewice, Bychawa i Krzczonów. Kosarzewka ma długość 23 km. Jest prawobrzeżnym dopływem Bystrzycy. Źródła ma we wsi Kosarzew Górny na wysokości około 250 m n.p.m., a kończy bieg w Osmolicach Pierwszych. Jej największym dopływem jest Gałęzówka, która łączy się z Kosarzewką w Bychawie. Obok rzeki na Bychawskim Podzamczu znajdują się stawy hodowlane. We wsi Bychawka rzeka przyjmuje jeszcze jeden dopływ wypływający we wsi Osowa. Zasilana jest także przez wiele lokalnych źródeł. Osmolice to wieś lokowana w XIV w., położona w gminie Strzyżewice u zbiegu rzek Bystrzyca i Kosarzewka. Dzieli się na dwie odrebne jednostki administracyjne: Osmolice Pierwsze i Osmolice Drugie. W Osmolicach Pierwszych wsi zachował się zespół pałacowo-parkowy. W XVI wieku Jan Osmólski (renesansowy mecenas nauki i sztuki, alchemik, matematyk, bibliofil, przyjaciel literatów, m.in. Jana Kochanowskiego, Mikołaja Reja, uczonych) stworzył tu dużą bibliotekę, przekazaną później klasztorowi w Opolu Lubelskim. Pałac pochodzi z 1831 r. Wzniesiony jest na krawędzi wzgórza opadającego ku stawom. Układ kompozycyjny jest charakterystyczny dla rezydencji romantycznych z XIX wieku. Park, dobrze utrzymany z ok. 300 drzewami 22 gatunków. Pierwsza wzmianka o Bychawie pochodzi z dokumentów kościelnych z 1325 r. Duży drewniany kościół parafialny wybudowano wg tradycji, w 1440 r. Przetrwał do połowy XVII w.. Rozwój miejscowości zapewniło położenie przy szlaku handlowym z Rusi do Kazimierza nad Wisłą i eksport zboża. W 1537 roku król Zygmunt Stary wydał kasztelanowi lwowskiemu Mikołajowi Pileckiemu h. Leliwa przywilej na założenie miasta obwarowanego i wzmocnionego zamkiem. Miasto otrzymało prawo magdeburskie, samorząd, własne sądownictwo, zezwolenie na cotygodniowy targ "bychawski wtorek" i dwa jarmarki rocznie. W drugiej połowie XVII w. Bychawa stała się ośrodkiem reformacji, odbywały się synody kościoła ewangelicko - reformowanego. Schyłek XVI w. i pierwsza poł. XVII w. były okresem pomyślnego rozwoju Bychawy. Na pocz. XVII w. reaktywowano parafię katolicką, przed 1639 r. rokiem wybudowano murowany kościół pw. św. Jana Chrzciciela. W 1649 r. miasto zniszczyły wojska Chmielnickiego, a następnie wojny szwedzkie. Pod koniec XVII w. właściciel dóbr Andrzej Leopold Ossowski rozpoczął przebudowę zamku zakończoną w latach 30-tych XVIII w. przez Dominika Stoińskiego. W 1863 r. w Bychawie powstał oddział powstańczy, w okolicy znajdował się szpital powstańczy. W odwecie władze carskie odebrały Bychawie prawa miejskie. Ponowny rozwój miasta nastąpił na przeł. XIX/XX w. Powstał wtedy szpital, straż pożarna, kasa Bychawskiego Towarzystwa Kredytowego, Spółdzielnią Spożywców "Jedność", a nawet gazeta "Nowa Jutrzenka". W 1917 r. powstała szkoła handlowa i rzemieślnicza , po zakończeniu wojny liczba szkół wzrosła w gminie do 11. W okresie międzywojennym rozbudowano młyny i cegielnie, wybrukowano część ulic, częściowo zelektryfikowano miasto. W czasie II wojny światowej, w 1942 r., zagładzie uległa cała 2500 żydowska społeczność Bychawy. Działała Armia Krajowa i Bataliony Chłopskie. W lipcu 1944 r. partyzanci wyzwolili Bychawę na kilka dni przed wkroczeniem Armii Czerwonej. W 1956 roku utworzony został powiat bychawski, przetrwał do reformy administracyjnej 1975 r. W 1958 roku przywrócono Bychawie prawa miejskie. Obecnie w Bychawie działa ponad 500 podmiotów gospodarczych. Herb Bychawy, uznany już w XVII wieku, pochodzi od godła Myszkowskich h. Jastrzębiec. Przedstawia umieszczoną na niebieskim tle złotą podkowę z krzyżem maltańskim pośrodku. Pierwsza pisemna informacja pisana dotycząca Krzczonowa pochodzi z 1291 r. Występuje w przywileju Władysława II czeskiego, w którym oddaje między innymi tę wieś we władanie panów sandomierskich. Od 1354 r. Krzczonów był wsią królewską i pozostał nią aż do rozbiorów Polski. W 1358 r. król Kazimierz Wielki lokował Krzczonów na prawie niemieckim. Wtedy to wieś otrzymała herb - na tarczy dwa skrzyżowane klucze piórami skierowane ku dołowi i kazimierzowska korona nad tarczą. W lutym 1656 r. wojska koronne wsparte przez chłopską partyzantkę rozbiły w lesie między Krzczonowem-Sołtysy a Żukowem duży oddział armii szwedzkiej. Zwłki ludzkie leżały na pobojowisku do maja i rozkładając się zatruwały powietrze - stąd miejsce bitwy nazwano później "śmierdzące" i nazwa ta utrzymuje się do tej pory. Obecnie miejsce to znajduje się na terenie rezerwatu Las Królewski. W l. 1939-1944 teren gminy stanowił aktywne środowisko walki z niemieckim najeźdźcą. W gminie powstały i aktywnie działały konspiracje wojskowe ZWZ-AK i BCH. Od stycznia 2011 r. do miejscowości zostały włączone 3 sołectwa: Krzczonów-Folwark, Krzczonów-Sołtysy i Krzczonów-Wójtostwo. Obecnie we wsi mieszka ok. 1200 osób. Działają tam: parafia z kościołem, OSP Krzczonów, ośrodek zdrowia, pawilon handlowy, posterunek policji, poczta, dworzec autobusowy, służba zdrowia, Regionalny Ośrodek Kultury i Sportu oraz Chrześcijański Zbór Świadków Jehowy Bychawa-Krzczonów.

Kommentare (0)